Eric Timmermans is een bescheiden musicus, volgens menigeen veel te bescheiden. Hij werd op 3 maart 1959 in Haarlem geboren als zoon van een toen in Haarlem bekende ondernemer. In de verslagen van de Haarlemse Montessori School die Eric bezocht van 1965 tot 1972 wordt al vaak verwezen naar zijn aanleg voor muziek. Op 12- jarige leeftijd worden het orgel en de gitaar definitief ingeruild voor de basgitaar. Pas veel later zal hij ook de contrabas ter hand nemen. De eerste echte podiumervaringen had hij op 14- jarige leeftijd. Tussen 1975 en 1980 speelde hij in allerlei popbandjes, waarvan enkele enige landelijke bekendheid hebben gekregen. (What Fun!, Opus 61)
Omdat er van huis uit (te?) sterk gewezen werd op het maatschappelijk risico dat een bestaan als beroepsmusicus met zich meebrengt besloot Eric om Nederlands en Geschiedenis te gaan studeren in Amsterdam. Na zijn afstuderen in 1987 besloot hij toch zijn hart te volgen en wierp hij zich volledig op een muzikale carrière. Met verschillende orkesten maakte hij tournees naar Noorwegen, Oostenrijk, Spanje, Frankrijk en Cyprus. Van 1990 tot 1992 werkte Eric als contrabassist/ basgitarist/ gitarist/ toetsenist/ acteur/ zanger bij cabaretière Tineke Schouten, hetgeen hem langs alle theaters van Nederland en de Nederlandse Antillen voerde en hem binnen korte tijd een ongelooflijke ervaring deed opdoen. Tussendoor musiceerde Eric met bekende Haarlemse jazzmusici als Ruud Brink, Ray Kaart, Fred Leeflang, Hans Beths en Harry Verbeke. De van oorsprong Haarlemse slagwerker Hans Beths (volgens menigeen de meest swingende Nederlandse drummer ooit) bracht Eric in contact met de Groningse pianist Lex Jasper. Dit contact betekende de opstap naar de nationale – en internationale jazzscene. Vanwege zijn veelzijdigheid, zijn grote repertoirekennis en zijn ijzersterkte timing is Eric een veelgevraagd bassist.